سینمای خانگی که بیشتر با نام تئاتر خانگی نیز شناخته میشود به طور کلی یک سرگرمی درون محیط خانه است که به کمک سیستم صوتی چندگانه در یکی از اتاق ها یا اتاق اصلی خانه است.


در سال 1980 بود که برای اولین بار موضوع سینمای خانگی توسط لیزر دسیک ها و VHS ها پایه گذاری شد.این نوع پخش به وسیله ی یک دستگاه که مختص به اجرای فایل فیلم بود درون یک تلوزیون ممکن میشد.با پیشرفت تکنولوژی پخش کننده های "CTR" به بازار آمدند که فایل فیلم را در قالب چندیدن هزار اسکرین شات پشت سرهم و گسترده پخش میکرد.در سال 2000 اما با پیدایش ویدئو پروژکتورها پخش سینمای خانگی چهره ی تازه ای به خود گرفت و توانست کاربرد بیشتری درون محیط خانه ها داشته باشد.ویدئو پروژکتورها با اتصال به دستگاهای پخش فیلم مثل دی وی دی پلیرها پخش سینمای خانگی را به شکلی حرفه ای تغییر دادند.پخش گسترده ی تصویر یک فیلم برروی نمای بزرگی از خانه عملکرد ویدئو پروژکتورها میباشد.
امروزه سینمای خانگی با استفاده از پخش مستقیم HDTV برروی ویدئو پروژکتورها تصویر بزرگی را با پخش صدای استریو با کانال صوتی 5.1 آمپلی فایر و همچنین صدای سوراند از کابینت های اسپیکر است.