تکنولوژی LDAC چیست ؟

در یک دنیای ایده آل، همه ما از محصولات بیسیمی استفاده میکنیم . راحتی استفاده نیز اکنون دارای اهمیت است، به همین دلیل است که بدون اینکه یک جفت هدفون بیسیم یا هدفون بلوتوث داشته باشید،نمیتوانید در خیابان راه بروید یا در یک جلسه زود شرکت کنید. یکی از اولین نمونه های این فناوری که وارد بازار شد، تکنولوژی LDAC بود.

LDAC چیست؟

LDAC یک کدک است که به شما امکان می دهد صدای با وضوح بالا تا 32 بیت و 96 کیلوهرتز را از طریق اتصال بلوتوث تا حداکثر 990 کیلوبیت در ثانیه پخش کنید. به گفته سونی، LDAC به دلیل استفاده از کدگذاری کارآمدتر و بسته بندی بهینه داده ها، امکان پخش تقریباً سه برابر بیشتر داده ها را از طریق بلوتوث فراهم می کند. این کدک در سال 2019 توسط انجمن صوتی ژاپن (JAS) ، گواهینامه Hi-Res Audio Wireless دریافت کرد. شما به یک هدفون ، اسپیکر بی‌سیم یا ساندبار نیاز دارید که از تکنولوژی LDAC پشتیبانی کند. جای تعجب نیست که پشتیبانی بسیار بیشتری از کدک در محصولات سونی وجود دارد. در واقع، زمانی که LDAC برای اولین بار معرفی شد، صرفاً به محصولات سونی محدود بود، اما دیگر اینطور نیست.

وقتی صحبت از گوشی‌های هوشمند به میان می‌آید، کد منبع LDAC بخشی از پروژه متن‌ باز اندروید است و باید روی هر گوشی دارای سیستم‌عامل اندروید Oreo 8.0 و بالاتر در دسترس باشد. طبیعتاً، سازندگان هر یک از محصولات پشتیبانی کننده، خواه یک گوشی هوشمند یا بلندگوی بی سیم، هنوز برای اجرای آن به تأییدیه سونی نیاز دارند.

نرخ بیت های مختلف

به‌طور پیش‌فرض، اکثر منابع سازگار با تکنولوژی LDAC تنظیمات بهترین تلاش را فعال کرده‌اند که نرخ بیت استفاده ‌شده توسط دستگاه را کنترل می‌کند و اجازه می‌دهد بسته به محیط گوش دادن به‌طور خودکار تنظیم شود. بین سه نرخ بیت مختلف سوئیچ می کند که شامل 330 کیلوبیت بر ثانیه، 660 کیلوبیت در ثانیه و 990 کیلوبیت در ثانیه است. بنابراین، اگر سیگنال بلوتوث شما قوی نیست، لزوماً همیشه با بالاترین کیفیت گوش نمی‌دهید.

از طرف دیگر، اکنون می‌توانید حالت کیفیت صدای ترجیحی را در دستگاه خود ایجاد کنید، اگرچه، در صورتی که در ناحیه‌ای گوش می‌دهید که ثبات می‌تواند مشکل ساز باشد، ممکن است تجهیزات شما، بیشتر مستعد قطع سیگنال باشد. داشتن چندین شبکه بی سیم، ساختمان های بزرگ و دیوارهای ضخیم در مجاورت نزدیک، می تواند جریان صوتی شما را مختل کند.

technology ldac

نحوه پخش موسیقی با وضوح بالا

تکنولوژی LDAC سونی به عنوان کدک بلوتوث درجه یک صدا دوست، محبوبیت پیدا کرده است. اما آیا واقعاً با کیفیت صدای Hi-Res  24بیتی/96 کیلوهرتز سیمی مطابقت دارد؟ LDAC سونی با توجه به نرخ بیت ۹۹۰ کیلوبیت در ثانیه در مقایسه با سایر کدک‌ها و با وضوح ۲۴ بیت/۹۶ کیلوهرتز، به عنوان کدک بلوتوث محبوبیت پیدا کرده است.

البته سونی به ندرت اطلاعات زیادی در مورد چگونگی دستیابی LDAC به این مهم، ارائه کرده است. سونی دو ادعای عمده در مورد LDAC دارد. اول اینکه حداکثر سرعت 990 کیلوبیت در ثانیه می تواند بیشترین عمق بیت و فرکانس فایل های صوتی 24 بیتی/96 کیلوهرتز را حفظ کند. دوم اینکه کدک می تواند فایل های CD با کیفیت 16 بیتی/44.1 کیلوهرتز را کاملاً دست نخورده منتقل کند.

این شرکت همچنین اظهارات دیگری در مورد تنظیمات نرخ بیت پایین تکنولوژی LDAC ارائه می دهد، به این معنی که تنظیمات 330 کیلوبیت در ثانیه آن، به کیفیت صدای بالاتری نسبت به کدک های معمولی دست می یابد، حتی در یک محیط اتصال بد، می تواند به خوبی عمل کند.

باید گفت که LDAC به سادگی قادر به ارسال محتوای Hi-Res بدون تغییر نیست و از معادل های 24 یا 96 سیمی بسیار کمتر است. نرخ بیت 990 و 660 کیلوبیت بر ثانیه تقریباً به خوبی کیفیت CD است، اما به سرعت وفاداری بالای 20 کیلوهرتز را از دست می دهد. این را باید افزود که برای کیفیت خوب و اتصال بسیار پایدار، aptX و حتی SBC انتخاب های بهتری نسبت به تکنولوژی LDAC  هستند.

 

technology ldac

پاسخ فرکانسی تا 96 کیلوهرتز؟

اولین موردی که در این جا بررسی شده است، پاسخ فرکانسی LDAC است. در حالت Hi-Res، کدک باید داده های صوتی را تا 48 کیلوهرتز ارسال کند و در حالت CD باید به 22 تا 24 کیلوهرتز برسد. در آزمایشات، تنظیم 990 کیلوبیت بر ثانیه همانطور که تبلیغ می شود ، کار می کند.این کدک قبل از اینکه به آرامی خاموش شود، صدا را تا فرکانس 47 کیلوهرتز ارسال می کند و به آن وضعیت با وضوح بالا می دهد. حالت 660 کیلوبیت بر ثانیه با سرعت 30 کیلوهرتز به طرز فوق‌العاده‌ای از کار می‌افتد که آن را به یک حد بین CD و Hi-Res تبدیل می‌کند. اما این برای اکثر افراد بیش از اندازه کافی است. هر دو کدک در حالت سی دی با فرکانس 21.5 کیلوهرتز کار می کنند که بسیار زیاد است.با این حال، تنظیمات 330 کیلوبیت بر ثانیه در تکنولوژی LDAC بدون در نظر گرفتن حالت‌هایی که در آن قرار دارد، کیفیت CD را پایین‌تر می‌آورد. محتوای قابل شنیدن زیادی بالاتر از این فرکانس وجود ندارد و گوش بیشتر افراد نمی تواند بالاتر از این باشد، اما برخی امتیازات عمده به وضوح انجام شده است تا LDAC با این نرخ بیت کم کار کند.ادعای سونی مبنی بر اینکه صدای بهتری نسبت به کدک‌های معمولی می‌دهد، بر اساس این نقطه داده عینی است. هنگام آزمایش aptX و SBC معمولی نشان داده می شود که این کدک‌ها قبل از شروع، تا 19 کیلوهرتز گسترش می‌یابند و به 6 - دسی‌بل در 20 کیلوهرتز می‌رسند.

 

ایجاد عایق صوتی 

پاسخ فرکانس تنها بخشی از معادله کیفیت است و از نظر فنی هر چیزی در حدود 20 کیلوهرتز برای مطابقت با ادراک انسان کافی است. کدک‌ها همچنین برای صرفه‌جویی در نرخ بیت، سطح نویز و عمق را به هم می‌زنند و فشرده‌سازی بیش از حد فایل‌ها می‌تواند منجر به ایجاد عایق صوتی شود. اگر LDAC میانبرهای آن را انتخاب کند، ادعاهای Hi-Res مطابقت ندارند.

 

مقایسه تکنولوژی LDAC با Hi-Res

در مقایسه کیفیت تکنولوژی LDAC با محتوای Hi-Res ، باید بیان کنیم که 990 کیلوبیت در ثانیه به وضوح سطح نویز را در مقایسه با هدف کامل 24 بیتی Hi-Res -144dB افزایش می دهد، اما به صورت خطی نیست. به نظر می رسد سطح نویز تا 130 - دسی بل به زیر 500 هرتز می رسد، قبل از اینکه در حدود 116 -دسی بل تا حدود 15 کیلوهرتز باشد.همچنین قابل توجه است که کف نویز در فرکانس‌های بالای 15 کیلوهرتز افزایش می‌یابد و به حداکثر 98 - دسی‌بل می‌رسد. مطمئناً آن چیزی نیست که با پخش سیمی Hi-Res مشاهده می کنید، اما این موضوع در دنیای واقعی مشکل نیست.سیگنال کدگذاری شده 660 کیلوبیت در ثانیه به وضوح در فرکانس های پایین نویز دار است و سطح نویز کمی زودتر شروع به افزایش می کند. در نتیجه به 110- دسی بل در 2 کیلوهرتز می رسد تا 102- کیلوهرتز بالای 5 کیلوهرتز و سپس تا 74- دسی بل در حدود 15 کیلوهرتز افزایش یابد.باز هم این برای حساس ترین بخش های شنوایی انسان زیر 1 کیلوهرتز، بسیار مناسب است، اما این خطر وجود دارد که جزئیات فرکانس بالاتر توسط نویز پنهان شود. تکنولوژی LDAC از یک ایده مقیاس‌بندی حداقل نویز مشابه با aptX و SBC معمولی استفاده می‌کند، اما این واقعا یک گزینه Hi-Res واقعی نیست.Hi-Res محتوای بالاتر از 20 کیلوهرتز را ارائه می دهد، اما تکنولوژی LDAC از کاهش وفاداری در این فرکانس های بالا رنج می برد. در عین حال، به عنوان یک کدک با کیفیت CD بسیار بهتر است. البته به جز تنظیمات 330 کیلوبیت در ثانیه که با همه معیارهای اندازه گیری شده ضعیف است.اکثر کدک ها از جمله SBC، AAC و LDAC  فقط در حدود 80- دسی شروع به رها کردن می کنند، به این معنی که قبل از رها شدن آنها، تداخل یا فاصله قابل توجهی لازم است. تنظیمات 990 و 660 کیلوبیت بر ثانیه، LDAC آن را بسیار خوب کاهش می دهد و برای جلوگیری از تاخیر گاه به گاه به اتصال بسیار قوی نیاز دارد. جای تعجب نیست که چرا تنظیمات 990 کیلوبیت بر ثانیه به ندرت مورد استفاده قرار می گیرد، زیرا احتمال تاخیر زیر 60 – دسی بل وجود دارد که اتصال مطمئن را دشوار می کند.

باید اشاره کنیم که تکنولوژی LDAC واقعاً Hi-Res نیست، اما مساله ای را ایجاد نمی کند. نکته اصلی این است که فناوری LDAC سونی واقعاً صدای با وضوح واقعی را از طریق بلوتوث ارائه نمی‌کند. از نظر فنی، نسخه 990 کیلوبیت در ثانیه کدک تا 48 کیلوهرتز می رسد و تنها کدک قادر به انجام این کار است. با این حال، وضوح و حداقل نویز آن به 24 بیت نزدیک نیست و از 16 بیت بالای 15 کیلوهرتز بدتر است.در مقایسه با قابلیت های یک اتصال سیمی، LDAC مطمئناً نمی تواند Hi-Res باشد. اما اینکه آیا شما تفاوت را خواهید شنید، موضوع دیگری است. در واقع استفاده از بالاترین کیفیت تنظیمات LDAC بسته به محیط گوش دادن و تنظیمات ایجاد شده شما، می تواند دشوار باشد.علاوه بر این، کدک سرعت داده بلوتوث را به حدی می رساند که اتصالات قابل اعتماد برای Hi-Res تضمین شده نیست. حتی 660 کیلوبیت در ثانیه در محیط های کمتر از ایده آل مشکل دارد. در نهایت، کاربران تکنولوژی LDAC احتمالاً زمان زیادی را صرف گوش دادن به نسخه 330kbps می کنند. متأسفانه وضوح موجود و فرکانس 18 کیلوهرتز به طور عینی از کیفیت CD، aptX کوالکام و SBC پایین تر است. توجه داشته باشید، در صورتی که نیاز به اطلاعاتی بیشتر در این خصوص دارید، می توانید با کارشناسان تهران اسپیکر در ارتباط باشید.