آنچه خواهید خواند
هنرمند مجازی هوش مصنوعی؛ انقلابی در صنعت موسیقی
هنرمند مجازی هوش مصنوعی یکی از موضوعات مطرح‌شده در کنفرانس جشنواره ملودی طلایی تایپه بود. این رویداد متخصصان موسیقی را از سراسر آسیا و فراتر از آن گرد هم آورد و جلسات ارتباط میان فعالان صنعت، نمایش‌ها و انجمن‌هایی را برای ترویج صحنه موسیقی ماندارین زبان ارائه داد.
در جلسه افتتاحیه این رویداد، رهبران صنعت گرد هم آمدند تا مرزهایی را بررسی کنند که به سرعت در حال تبدیل شدن از یک داستان علمی تخیلی به واقعیت پاپ است: هنرمندان مجازی تولید شده توسط هوش مصنوعی.
این گفتگو با عنوان «خلق هنرمند آینده: آزمایشگاه نوآوری هوش مصنوعی × متاورس» به معرفی میلا، یک خواننده مجازی مجهز به هوش مصنوعی و طراحی شده برای حضور یکپارچه در متاورس، پرداخت. روی صحنه، اریک چن، مدیرعامل Enjoy Record Co. و چوچر چیو، معاون ارشد Inventec Corporation، درباره فرصت‌ها و فلسفه‌های پشت این ستاره مصنوعی بحث کردند.
میلا چگونه طراحی شده است؟
میلا فقط یک آواتار سه بعدی با صدای مصنوعی نیست. او نتیجه یک اکوسیستم پیچیده است که شامل توسعه شخصیت مبتنی بر هوش مصنوعی، تعامل بی‌درنگ در متاورس و پیوند فرهنگی در هویت بصری و آوایی او میشود. خلق او شامل همه چیز از مهندسی صدا و نرم‌افزار تبدیل متن به گفتار تا سرورهای محاسباتی هوش مصنوعی بود.
رابطه هنرمند مجازی با طرفداران
او نمایانگر «گسترش احساسات انسانی» و یک طرح جدید برای روابط طرفداران و هنرمندان است. چن گفت: «ارتباط عاطفی بین بت‌های مجازی و طرفداران، در واقع، ضعیف‌تر از هنرمندان واقعی نیست. برعکس، میتواند به راحتی بر محدودیت‌های زبان، جغرافیا و زمان غلبه کند.»
تیم توسعه‌دهنده این هنرمند مجازی هوش مصنوعی در هنگام توسعه این خواننده مجازی، دریافتند که طراحی شخصیت مبتنی بر هوش مصنوعی، عملکردهای صوتی تعاملی و محتوای رسانه‌های اجتماعی متناسب، طرفداران را قادر میسازد تا به طور شبانه‌روزی با او تعامل داشته باشند، که میتواند منجر به ایجاد پیوندهای عاطفی شود.
چن گفت: «این «همراهی خلاقانه مشترک» امکان ایجاد یک ارتباط مقیاس‌پذیر را فراهم میکند که دستیابی به آن برای هنرمندان سنتی دشوار است.»
چالش‌های خلاقیت و هویت
با این حال، مسیر رسیدن به ستاره شدن مجازی مملو از سوالات خلاقانه و اخلاقی است. از منظر فنی، هدف این است که هنرمندان مجازی هم طبیعی و هم متمایز به نظر برسند، اما چالش واقعی خلاقانه در القای حس «روح» به آنها نهفته است، به طوری که مخاطبان باور کنند چیزی فراتر از کد و ترکیب در پشت آواتار وجود دارد.
به همان اندازه مهم است که اطمینان حاصل شود که شخصیت یک هنرمند هوش مصنوعی از مرزهای فرهنگی یا اخلاقی عبور نمیکند. چن گفت: «همه چیز، از رفتار و زبان او گرفته تا هویت بصری، باید یک فرآیند طراحی و بررسی مسئولانه را طی کند. ما به عنوان تهیه‌کنندگان موسیقی، به انتساب، اصالت و اصالت عاطفی در آثار خلاقانه نیز توجه زیادی داریم. اینها مسائل اخلاقی هستند که باید بیشتر در خلق موسیقی مجازی به آنها توجه کنیم.»
چن با نگاهی به آینده گفت که موسیقی هوش مصنوعی گسترده‌تر خواهد شد، اما پتانسیل قرار گرفتن در صدر نمودارها هنوز به چیزی بستگی دارد که الگوریتم‌ها نمیتوانند تولید کنند: لمس انسانی و طنین عاطفی.
چن توضیح داد: «ما هوش مصنوعی را به عنوان جایگزین نمیبینیم، بلکه به عنوان یک همکار میبینیم. آینده بازار اصلی ممکن است شامل «خلق با کمک هوش مصنوعی»، «فرآیندهای تولید بهینه شده با هوش مصنوعی» و حتی «ورود هنرمندان مجازی هوش مصنوعی به جدول‌های موسیقی» باشد، اما هسته اصلی، طنین محتوا و ارزش باقی خواهد ماند. بدون آن طنین، حتی قدرتمندترین الگوریتم‌ها فقط موسیقی پس‌زمینه خواهند بود.»
کلام آخر
در این روایت، هنرمند مجازی هوش مصنوعی فقط یک صدای تولیدشده نیست؛ شخصیت، ظاهر و شیوه ارتباط با مخاطب هم بخشی از پروژه‌اند. به همین دلیل، بررسی چنین هنرمندی نیازمند توجه به نقش تیم سازنده و محتوایی است که برای مخاطب تولید میکند.
برای آشنایی با بخش فنی تولید گفتار، مقاله بهبود صدای هوش مصنوعی با مدل Piper TTS یک تجربه جداگانه را بررسی میکند. آن پروژه درباره تبدیل متن به گفتار است و نباید آن را همان فناوری استفاده‌شده برای میلا فرض کرد.
پاسخگوی سوالات شما هستیم
دیدگاهی وجود ندارد!