آنچه خواهید خواند
ضبط همزمان گیتار و آواز را با دو ترک آغاز کنید
ضبط همزمان گیتار و آواز با دو میکروفون اجازه میدهد بعداً سطح ساز و صدا را جدا تنظیم کنید. در عین حال هر میکروفون ممکن است بخشی از منبع دیگر را هم بگیرد. وقتی دو ترک روی هم پخش میشوند، ورژن‌های متفاوت یک صدا با هم ترکیب میشوند و گاهی گیتار توخالی یا آواز دورتر به گوش میرسد. برای بررسی، اول هر ترک را جداگانه بشنوید و سپس همان برداشت را با هر دو ترک در مونو پخش کنید.
پیشنهاد مطالعه
جای نوازنده را پیش از تنظیم میکروفون مشخص کنید
نوازنده در وضعیتی بنشیند که بتواند بدون خم شدن زیاد، هم بخواند و هم ساز بزند. جای صندلی و پایه‌ها را مشخص کنید تا هنگام مقایسه تغییر نکنند. ابتدا میکروفون آواز را در فاصله معمول اجرا قرار دهید. بعد میکروفون گیتار را در نقطه‌ای بگذارید که تعادل ضربه سیم و طنین ساز برای قطعه مناسب است. اگر جای اول بیش از حد بم است، زاویه یا جای میکروفون ساز را کمی تغییر دهید و دوباره گوش کنید. هنگام تغییر فاصله، اثر مجاورت میکروفون بر بیس را هم در نظر بگیرید.
برای مقایسه، یک بخش کوتاه شامل نت‌های کشیده و جمله‌ای با چند هجا انتخاب کنید. بهتر است نوازنده همان جمله را هر بار با ریتم مشابه اجرا کند. صدای میکروفون‌ها را در دو ترک جدا ضبط کنید و تنظیمات افکت را برای آزمون اولیه ثابت بگذارید. هدف این مرحله شنیدن تأثیر موقعیت است. تغییر همزمان اکولایزر یا کمپرسور میتواند همان صدایی را تغییر دهد که در حال عیب‌یابی آن هستید.
از نشتی صدا یک نمونه قابل شنیدن بگیرید
ابتدا از نوازنده بخواهید تنها بخواند. ترک آواز را جدا بشنوید و سپس ببینید صدای خواننده در ترک ساز چقدر شنیده میشود. بعد این آزمایش را با گیتار تنها تکرار کنید. اگر در یکی از ترک‌ها صدای منبع دوم بیش از حد برجسته است، موقعیت یا جهت همان میکروفون را بررسی کنید. الگوی دریافت میکروفون را در راهنمای مدل بخوانید تا جهت کم‌حساس آن را درست انتخاب کنید.
قاعده فاصله‌گذاری 3 به 1 در چیدمان‌های مناسب میتواند نقطه شروع باشد. فاصله میان دو میکروفون باید حدود تریبل فاصله هر میکروفون تا منبع موردنظرش باشد. در اجرای همزمان یک نوازنده، نزدیکی دهان و گیتار ممکن است رعایت این نسبت را دشوار کند. نزدیک کردن معقول میکروفون به منبع اصلی و تنظیم جهت میتواند کاربردی‌تر باشد. هر جابه‌جایی را دوباره با اجرای کوتاه بسنجید تا تغییر رنگ طبیعی صدا را هم بشنوید.
ترک‌ها را تک‌تک و سپس با هم گوش دهید
حالا یک برداشت کوتاه با ساز و آواز همزمان ضبط کنید. ابتدا ترک گیتار و بعد ترک آواز را به تنهایی گوش دهید. سپس هر دو را با هم در مرکز صدا پخش کنید یا از حالت مونو استفاده کنید. اگر هر ترک به تنهایی طبیعی است اما با ترکیب آن‌ها یک نت نازک یا کلمه‌ای مبهم میشود، برهم‌کنش دو سیگنال را بررسی کنید. برای آزمون، سطح یکی از ترک‌ها را اندکی پایین بیاورید و تغییر را بشنوید.
اگر تغییر سطح کمک میکند ولی تعادل مطلوب به هم می‌خورد، یک برداشت دیگر با تغییر کوچک جای فقط یکی از میکروفون‌ها بگیرید. جای پایه را علامت بزنید تا مقایسه قابل تکرار باشد. معکوس کردن قطبیت در صورت وجود میتواند یک آزمایش شنیداری باشد، اما همه اختلاف‌های زمانی میان دو مسیر را برطرف نمیکند. نتیجه را هم در مونو و هم در چینش نهایی ترک‌ها بشنوید.
برای برداشت نهایی، جای پایه‌ها و موقعیت صندلی را علامت بزنید. اگر در برداشت بعد سر نوازنده به سمت گیتار می‌چرخد، نشتی آواز ممکن است تغییر کند. یک نمونه با همان حرکت بگیرید تا مطمئن شوید تعادل ساز و آواز هنگام حرکت طبیعی نوازنده هم حفظ میشود.
کلام آخر
برداشت مناسب باید صدای ساز و آواز را هم به‌تنهایی و هم کنار هم قابل استفاده نگه دارد. اگر جداسازی کامل به قیمت تغییر حالت طبیعی اجرای نوازنده تمام میشود، چیدمان راحت‌تر را با مقدار نشتی قابل کنترل انتخاب کنید. قبل از ضبط کامل، همان چیدمان را با بخشی که ساز و آواز در آن هر دو پرصدا هستند دوباره بررسی کنید.
پاسخگوی سوالات شما هستیم
دیدگاهی وجود ندارد!