آنچه خواهید خواند
بیس اسپیکر هارمن کاردن Go + Play 3 در دو چطور مقایسه میشود؟
بیس Go + Play 3 در دو برنامه گاهی با وجود پخش یک آهنگ از همان گوشی و همان اسپیکر متفاوت است. پیش از تنظیم دستگاه، ببینید آیا دو برنامه از همان فایل، تنظیم بلندی و اکولایزر استفاده میکنند. اگر یکی از آنها بیس را تقویت کرده یا فایل دیگری به گوشی میرسد، تغییر را روی خود اسپیکر دنبال کردن کمکی به تعیین علت نمیکند. برای مقایسه از یک فایل یکسان شروع کنید و تفاوت را در همان نقطه از قطعه بسنجید. سپس برای هر برنامه تصمیم بگیرید که میخواهید صدا به مبنای خنثی نزدیک باشد یا تنظیم قبلی را برای همان برنامه نگه دارید.
پیشنهاد مطالعه
از یک قطعه مرجع با گفتار واضح شروع کنید
بخشی از یک قطعه را انتخاب کنید که ضرب، صدای خواننده و یک ساز میدرنج همزمان شنیده میشوند. شروع آزمایش با قطعهای که بیشتر انرژیاش در بیس است، تصمیم درباره وضوح گفتار را سخت میکند. بلندی صدا را روی سطح معمول شنیدن بگذارید و محل نشستن را ثابت نگه دارید. در بار اول بدون تغییر دادن تنظیمات، به انتهای ضرب و آغاز کلمات دقت کنید. اگر پس از هر ضرب یک صدای کشیده میماند و واژه بعدی را میپوشاند، همین قسمت برای آزمون کاهش بیس مناسب است.
همان بخش را یادداشت کنید تا هر بار از نقطه مشابه شروع شود. اگر برنامه پخش، تنظیم صدا یا بلندی خودکار دارد، وضعیت آن را در طول آزمایش ثابت نگه دارید. مقایسه یک آهنگ بلند با قطعهای آرام ممکن است اینطور به نظر برسد که اسپیکر در هر نوبت حالتی متفاوت دارد. یک مقایسه راحت این است که از روی مبل، دو بار یک بند را بشنوید و پس از گذشت چند ثانیه نتیجه را با جمله مشخصی ثبت کنید. برای مثال بنویسید بعد از ضرب اول هنوز واژه بعدی واضح شنیده میشود یا خیر.
اکولایزر گوشی را یک قدم تغییر دهید
برای مقایسه بیس اسپیکر هارمن کاردن مدل Go + Play 3 در دو برنامه، ابتدا ببینید برنامهای که واقعاً موسیقی را پخش میکند اکولایزر دارد یا خیر. اگر نام حالتها کاربردی است، حالت معمول را با یک حالت کمبیس مقایسه کنید. اگر اکولایزر چندباندی دارید، پایینترین باندی را که روی ضرب اثر محسوس دارد کمی کم کنید و از زیاد کردن همزمان باندهای دیگر بپرهیزید. یک تغییر کوچک برای آزمون کافی است. بالاتر بردن باندهای دیگر برای جبران میتواند وضوح را موقتاً بهتر نشان دهد، اما معلوم نمیکند علت بالانس اولیه چه بوده است.
همان قطعه را در دو وضعیت با ولوم ثابت گوش کنید. اگر تغییر روی مکالمه یا ساز اصلی بیش از حد اثر گذاشت، مقدار را به سمت حالت اول برگردانید. بسیاری از برنامهها تنظیم اکولایزر را فقط در پخش خودشان اعمال میکنند. وقتی برای بازبینی از یک برنامه موسیقی به ویدئو یا پخشکننده دیگری میروید، احتمال دارد تنظیم قبلی همراه صدا نرود. اگر چنین شد، قبل از تغییر روی اسپیکر نام و وضعیت برنامه را بررسی کنید. یادداشت کوتاه «کاهش بیس در پخشکننده موسیقی» برای برگشتن به تنظیم قبلی سادهتر از حفظ چند رقم است.
ورژن فایل و عادیسازی بلندی را بررسی کنید
اگر فایل یکسان قابل پخش در هر دو برنامه است، از همان ورژن استفاده کنید. قطعهای با نام و اجرای یکسان در دو سرویس ممکن است ورژن آلبوم، اجرای زنده یا مستر دیگری باشد. حتی تفاوت آغاز قطعه یا زمان دقیق آن میتواند سرنخ باشد. عدد زمان را نگاه کنید و صدای خواننده و یک ضرب را در بخش مشابه بررسی کنید. اگر فایل محلی در دو برنامه شبیهتر از دو ورژن آنلاین است، پیش از تنظیم اکولایزر بررسی کنید کدام ورژن را عادت دارید بشنوید. انتخاب ورژن یکسان ابزار مقایسه را دقیقتر میکند.
اگر برنامه گزینه عادیسازی بلندی دارد، اول وضعیت هر دو را ثبت کنید. در صورت امکان، برای یک مقایسه کوتاه این ویژگی را به وضعیت مشابه ببرید و بعد صدای کلی دو برنامه را با شنیدن بخش میدرنج، بهویژه صدای گفتار یا آواز، نزدیک کنید. بلندی کلی بیشتر ممکن است به نظر بیس قویتر برسد. پس از مقایسه اصلی، عادیسازی را به مقدار دلخواه برگردانید و به تفاوت در صف واقعی پخش توجه کنید. عادیسازی زمان تغییر آهنگ میتواند مفید باشد، حتی اگر برای آزمون لازم بوده وضعیت آن را موقتاً یکسان کنید.
پخش از دو منبع را جداگانه کنترل کنید
ممکن است موسیقی از گوشی با بیس دلخواه پخش شود ولی وقتی منبع را به لپتاپ عوض میکنید ضرب دوباره بزرگ به گوش برسد. این اختلاف میتواند از اکولایزر، تنظیم بلندی یا ورژن متفاوت محتوا بیاید. برای سنجش بیس Go + Play 3 در دو برنامه و سپس دو منبع، همان فایل یا همان ورژن قطعه را روی هر منبع باز کنید. نزدیکترین سطح بلندی قابل مقایسه را انتخاب کنید و هر بار فقط یک منبع را فعال بگذارید. بهجای نتیجهگیری از نام دستگاه، تفاوت در کار شنیدن را ثبت کنید.
همه منابع تنظیم یکسان ندارند. اگر پخشکننده دوم تنظیم محدود دارد، حرکت کوچک اسپیکر برای اتاق یا انتخاب ولوم کمتر میتواند راه عملیتری باشد. اگر خروجی لپتاپ از مسیر سیمی به ورودی سازگار وصل شده، ابتدا مطمئن شوید صوت همان منبع را میشنوید و بعد مقایسه کنید. رفتن از پخش بلوتوث به کابل، همراه با تغییر دستگاه پخش و نرمافزار، چند متغیر را همزمان تغییر میدهد. برای تصمیم نهایی لازم است نتیجه را بر اساس منبع معمول خودتان بردارید.
تنظیم هر برنامه را جدا یادداشت کنید
پس از شنیدن فایل یکسان، در یک برنامه حالت معمول و در برنامه دیگر حالت خنثی را امتحان کنید. اگر اختلاف کمتر میشود، به تنظیم بعدی همان برنامه نگاه کنید و میزان تغییر را کوچک نگه دارید. بعضی برنامهها اکولایزر داخلی دارند و بعضی از گزینهای در تنظیمات صوتی سیستم استفاده میکنند. اگر تغییر اکولایزر در برنامه اول بلافاصله روی برنامه دوم هم شنیده میشود، بررسی کنید آیا کنترل را در سطح گوشی عوض کردهاید. برای اطمینان، یک بار قبل و بعد هر دو برنامه را باز و همان بند از قطعه را پخش کنید.
برای استفاده روزمره، کنار نام هر برنامه بنویسید اکولایزر، عادیسازی و انتخاب ورژن قطعه در چه وضعیتی بود. اگر پس از بهروزرسانی برنامه تفاوت برگشت، همین سه مورد را از اول بررسی کنید. نیازی نیست روی اسپیکر دکمهای را عوض کنید تا مشخص شود صدای دو برنامه از ابتدا متفاوت است. مقایسه را با یک قطعه دیگر که سازبندی متفاوتی دارد تکرار کنید. اگر فقط یک آهنگ خیلی بمتر است، آن را به تنظیم همه آهنگها تعمیم ندهید. وقتی اختلاف روی چند فایل مشابه پایدار است، مقدار اصلاحی را روی همان برنامه با چند قطعه آشنا بسنجید.
کلام آخر
وقتی یک آهنگ در دو برنامه بیس متفاوتی دارد، ورژن یکسان را پخش کنید و بلندی و اکولایزر را به شرایط مشابه برسانید. اگر اختلاف کم شد، همان گزینه را در برنامه مربوط بررسی کنید. وضعیت عادیسازی و محل ذخیره اکولایزر را یادداشت کنید تا بعد از تعویض گوشی یا بهروزرسانی برنامه بتوانید نتیجه را دوباره بسنجید.




پاسخگوی سوالات شما هستیم
دیدگاهی وجود ندارد!