خشم انجمن بازیگران از ویدیو هوش مصنوعی تام کروز و برد پیت

خشم انجمن بازیگران از ویدیو هوش مصنوعی تام کروز و برد پیت

ویدیو هوش مصنوعی تام کروز و برد پیت یه یادآوریه که این روزا هر چیزی می‌تونه ساختگی باشه. در ساعات گذشته، انتشار یک ویدیو خیره‌کننده که با استفاده از پیشرفته‌ترین ابزارهای هوش مصنوعی ساخته شده، لرزه بر اندام صنعت سرگرمی انداخته است. این کلیپ که مبارزه تن‌به‌تن «تام کروز» و «برد پیت» را با جزئیاتی باورنکردنی نشان می‌دهد، نه تنها یک ترند زودگذر، بلکه به یک بحران حقوقی و اخلاقی تمام‌عیار تبدیل شده است. این اثر که توسط پلتفرم جدید Seedance 2.0 تولید شده، موجی از خشم و واکنش‌های رسمی را از سوی انجمن بازیگران آمریکا (SAGAFTRA) و انجمن فیلم آمریکا (MPA) به همراه داشته است.

اسپیکر هارمن کاردن مدل Go + Play 3

45,499,000 تومان مشاهده و خرید

ویدیو وایرال Seedance 2.0، مرز میان واقعیت و شبیه‌سازی

پلتفرم هوش مصنوعی Seedance 2.0، محصولی از غول فناوری «بایت‌دنس» (مالک تیک‌تاک)، استانداردهای جدیدی را در تولید محتوای ویدئویی تعریف کرده است. این پلتفرم تنها با تکیه بر دستورات متنی (Prompts) محدود، توانسته صحنه‌ای خلق کند که در آن دو اسطوره سینما بر روی ویرانه‌های یک پل شهری در حال مبارزه‌ای سهمگین هستند.

آنچه این ویدیو را از نمونه‌های قبلی متمایز می‌کند، دقت در بازسازی جزئیات چهره، بافت پوست، انعکاس نور در چشم‌ها و هماهنگی کامل صدا با حرکات لب است. آخرین بار که تماشاگران شاهد حضور همزمان کروز و پیت بودند، به سال 1994 در فیلم کلاسیک «مصاحبه با خون‌آشام» بازمی‌گردد.

اکنون، پس از 30 سال، هوش مصنوعی بدون کسب اجازه از این هنرمندان و بدون صرف هزینه‌های گزاف تولید، آن‌ها را در مقابل هم قرار داده است؛ اتفاقی که واکنش تند فعالان صنعت سینما را به دنبال داشت. «رت ریس»، نویسنده و تهیه‌کننده فیلم «ددپول»، با بازنشر این ویدیو در شبکه اجتماعی X نوشت: «باید بگویم که احتمالاً کار ما تمام شده است.»

واکنش تند SAGAFTRA، فراتر از نقض حق کپی‌رایت

انجمن SAGAFTRA که به عنوان قدرتمندترین نهاد صنفی هنرمندان جهان، بیش از 160 هزار بازیگر، صداپیشه و بدلکار را نمایندگی می‌کند، در بیانیه‌ای شدیداللحن خطاب به رسانه TechRadar، این اقدام را محکوم کرد. در بخشی از این بیانیه آمده است:

«این یک اقدام کاملاً غیرقابل قبول است که مستقیماً معیشت و کرامت استعدادهای انسانی را هدف قرار میدهد. پلتفرم Seedance 2.0 با نادیده گرفتن آگاهانه قوانین، استانداردهای صنعت و اصول اولیه رضایت (Consent)، نشان داد که مسئولیت‌پذیری در توسعه هوش مصنوعی بایت‌دنس هیچ جایگاهی ندارد.»

این واکنش تنها به کپی‌رایت محدود نمی‌شود؛ بحث اصلی بر سر «حق چهره» و «مالکیت دیجیتال» است. انجمن فیلم آمریکا (MPA) نیز به میدان آمده و بایت‌دنس را متهم کرده است که برای آموزش مدل‌های خود، از آثار دارای حق کپی‌رایت ایالات متحده در مقیاسی وسیع و غیرقانونی استفاده کرده است.

تهدید وجودی، وقتی ماشین جایگزین تخصص میشود

رئیس انجمن بازیگران، «شان آستین»، پیش از این در نشست‌های تخصصی هشدار داده بود که هوش مصنوعی صرفاً یک ابزار کمکی نیست، بلکه یک «تهدید وجودی» است. ابعاد این تهدید در ویدیو اخیر به وضوح قابل مشاهده است:

1. حذف تخصص‌های انسانی: در یک تولید واقعی، صحنه مبارزه نیازمند ده‌ها متخصص از جمله طراح حرکات رزمی (Choreographer)، فیلم‌بردار، نورپرداز، متخصص صدا و بدلکار است. هوش مصنوعی تمامی این نقش‌ها را در یک الگوریتم واحد ادغام کرده است.
2. جعل هویت در سطح کلان: وقتی بازیگرانی در سطح تام کروز و برد پیت امنیت ندارند، بازیگران تازه‌کار و کمتر شناخته شده عملاً هیچ حفاظی در برابر سوءاستفاده از چهره‌شان نخواهند داشت.
3. تخریب ارزش برند: بازیگران دهه‌ها برای ساختن پرستیژ کاری خود تلاش می‌کنند، اما یک ویدیو جعلی میتواند آن‌ها را در موقعیت‌هایی قرار دهد که هرگز به آن رضایت نداده‌اند.

خلاء قانونی و چالش‌های بین‌المللی

یکی از پیچیده‌ترین ابعاد این ماجرا، منشأ تکنولوژی است. بایت‌دنس یک شرکت مستقر در چین است و این موضوع کار را برای نهادهای قانونی آمریکا سخت میکند. قوانین کپی‌رایت و مالکیت معنوی در محیط‌های بین‌المللی با تعارضات جدی روبرو هستند.

کارشناسان حقوقی بر این باورند که تنها راه مقابله، وضع قوانین سخت‌گیرانه برای پلتفرم‌های میزبان (مانند یوتیوب و X) است تا از انتشار محتوای غیرمجاز هوش مصنوعی جلوگیری کند. همچنین، برخی پیشنهاد میدهند که هنرمندان باید به سمت «بلاک‌چین» و «امضای دیجیتال» برای احراز اصالت ویدیوهای خود حرکت کند تا مخاطبان بتوانند تفاوت میان واقعیت و جعل را تشخیص دهند.

اسپیکر هارمن کاردن مدل Onyx Studio 9

25,990,000 تومان مشاهده و خرید

جمع‌بندی نکات کلیدی بحران:

• استثمار دیجیتال: استفاده از داده‌های زیستی و هنری بازیگران بدون پرداخت دستمزد.
• فقدان شفافیت: مشخص نبودن منابع آموزشی مدل Seedance 2.0.
• بحران اعتماد: ناتوانی مخاطب در تشخیص حقیقت که منجر به تضعیف کل صنعت رسانه میشود.

کلام آخر، آینده‌ای در ابهام

ویدیو مبارزه تام کروز و برد پیت، فراتر از یک نمایش تکنولوژیک، نقطه عطفی در تاریخ سینماست. اگرچه ابزارهایی مانند Seedance 2.0 میتوانند با دموکراتیزه کردن ابزار تولید، راه را برای خلاقیت‌های مستقل باز کنند، اما بهای این پیشرفت نباید نابودی حقوق انسانی باشد.

هالیوود اکنون بر سر یک دوراهی ایستاده است: پذیرش تکنولوژی به قیمت از دست دادن کنترل، یا مبارزه‌ای طولانی برای تعریف دوباره «هنر انسانی» در عصر ماشین. بدون شک، این شروع یک جنگ حقوقی بزرگ است که سرنوشت نسل‌های بعدی هنرمندان را تعیین خواهد کرد.