آنچه خواهید خواند
گجت های Muse، از نمایشگر رومیزی تا کنترل اسپیکر
گجت های Muse راهی برای وصل‌کردن دستیار هوش مصنوعی متا به دستگاه‌هایی هستند که میتوان ساخت و شخصی‌سازی کرد؛ از یک نمایشگر کوچک روی میز تا واسطه‌ای برای ارتباط با تجهیزات خانه. متا ابزارهای این پروژه را به‌صورت متن‌باز منتشر کرده است تا توسعه‌دهندگان بتوانند نمایشگر، دکمه، میکروفون، حسگر و قطعات دیگر را به Muse متصل کند. اهمیت این ایده در تغییر شیوه استفاده از دستیار است: بعضی کارها میتوانند از صفحه گوشی به یک وسیله اختصاصی منتقل شوند.
برای علاقه‌مندان به تجهیزات صوتی، بخش جذاب پروژه امکان تعامل با دستگاه‌های سازگار در شبکه خانه است. بااین‌حال، قابلیت هر گجت به سخت‌افزار و نرم‌افزار آن وابسته است. شناخت این تفاوت کمک میکند میان یک نمونه قابل‌ساخت، یک ابزار کنترل خانه و محصولی آماده برای استفاده روزمره تمایز گذاشته شود.
Muse چگونه به یک دستگاه فیزیکی متصل میشود؟
پروژه دو مسیر اصلی دارد: کیت توسعه ESP32 برای بردهای سازگار و کیت توسعه Linux برای دستگاه‌هایی مانند رزبری پای. کیت توسعه یا SDK مجموعه ابزارهایی است که اتصال سخت‌افزار به سرویس را برای سازنده ممکن میکند. در مسیر ESP32، توسعه‌دهنده میتواند دستگاهی با نمایشگر و دکمه بسازد یا، در صورت پشتیبانی برد، ورودی و خروجی صوتی به آن اضافه کند. مسیر لینوکس نیز برای کار با برنامه‌های این محیط و سامانه‌هایی مانند Home Assistant معرفی شده است.
نقش قطعات را میتوان جداگانه دید: دکمه شروع تعامل را در اختیار کاربر میگذارد، نمایشگر نتیجه یا وضعیت را نشان میدهد و میکروفون و اسپیکر مسیر گفت‌وگوی صوتی را فراهم میکند. ترکیب این قطعات به هدف پروژه بستگی دارد. برای نمایش یادآوری‌ها ممکن است صفحه‌ای ساده کافی باشد، اما ساخت یک همراه صوتی به قطعات و پشتیبانی نرم‌افزاری بیشتری نیاز دارد.
متن‌باز بودن ابزار اتصال به معنای اجرای کامل هوش مصنوعی روی برد نیست. مستندات برای متصل‌کردن گجت، توکن SDK و اپلیکیشن Muse را لازم می‌دانند. بنابراین باید میان سخت‌افزاری که نقش رابط دارد و سرویس هوش مصنوعی متصل به آن تفاوت گذاشت؛ برد کوچک به‌تنهایی جایگزین همه اجزای سرویس نمیشود.
چه گجت‌هایی میتوان با این پروژه ساخت؟
ایده‌های معرفی‌شده نشان میدهند که گجت‌های Muse قرار نیست همگی یک شکل یا یک کاربرد داشته باشید. بعضی برای دیدن اطلاعات در یک نگاه مناسب‌اند و بعضی امکان تعامل صوتی را فراهم میکند. نمونه‌های زیر در صفحه پروژه مطرح شده‌اند و نقطه شروعی برای ساخت و توسعه محسوب میشوند.
| سخت‌افزار یا ایده | کاربرد معرفی‌شده |
|---|---|
| رزبری پای 5 | ارتباط با Home Assistant و برنامه‌های لینوکس |
| ویوشیر ESP32-S3-Touch-AMOLED-1.75C | نمایشگر لمسی گرد همراه با دکمه گفت‌وگو، میکروفون و اسپیکر |
| نمایشگر reTerminal E1002 | نمایش گزارش روزانه، یادآوری و فهرست خرید روی صفحه جوهر الکترونیکی رنگی |
| M5Stack StickS3 | نمایش وضعیت Muse روی صفحه رنگی یک دستگاه جیبی |
| AiPi Lite | همراه رومیزی با پاسخ صوتی و نمایش تصویر |
| Home Assistant Voice Preview Edition | تعامل صوتی با فشردن دکمه و نمایش وضعیت روی حلقه LED |
از این نمونه‌ها میتوان دو کاربرد متفاوت برداشت کرد: دستگاهی که اطلاعات را مقابل چشم نگه میدارد و دستگاهی که برای صحبت‌کردن با دستیار ساخته شده است. هنگام انتخاب برد، وجود صفحه‌نمایش به‌تنهایی کافی نیست؛ قابلیت صوت، دکمه‌ها و پشتیبانی نرم‌افزاری همان مدل نیز باید بررسی شوند. دستگاه‌های فهرست‌شده محصول شرکت‌های دیگرند و حضورشان در صفحه پروژه به معنای تأیید یا تضمین آن‌ها از سوی متا نیست.
ایده دیگری برای نمایش Muse روی تلویزیون از طریق یک وسیله متصل به HDMI مطرح شده است. این نمونه با برچسب «به‌زودی» معرفی شده؛ بنابراین هنوز نباید آن را یک دستگاه آماده و عرضه‌شده دانست.
Muse Home Link چه تفاوتی با گجت‌های ساختنی دارد؟
Muse Home Link دستگاهی است که متا برای ارتباط Muse با شبکه وای‌فای خانه معرفی کرده است. این وسیله میتواند مسیر دسترسی به تجهیزات سازگار یا دستگاه‌هایی دارای رابط HTTP محلی را فراهم کند. تراشه آن ESP32-C5 با معماری RISC-V و فرکانس 240 مگاهرتز است و 8 مگابایت حافظه PSRAM، 8 مگابایت حافظه فلش و وای‌فای 6 در باندهای 2.4 و 5 گیگاهرتز دارد. ابعاد اعلام‌شده نیز 35 × 42 × 10 میلی‌متر است.
راه‌اندازی با اتصال به منبع تغذیه USB-C یا USB-A شروع میشود. سپس دستگاه در اپلیکیشن Muse اضافه میشود و کاربر شبکه وای‌فای را انتخاب میکند؛ ارتباط مرحله تنظیم اولیه از طریق بلوتوث کم‌مصرف انجام میشود. پس از آن، Home Link در شبکه باقی می‌ماند و مهارت‌های مرتبط میتوانند امکان کار با تجهیزات پشتیبانی‌شده را فراهم کند.
میان این دستگاه و بردی که کاربر خودش برنامه‌ریزی میکند تفاوت مهمی وجود دارد: Home Link فقط میان‌افزار رسمی را اجرا میکند و قابل فلش مجدد نیست. درخواست آن نیز برای مشترکان فعال Muse در آمریکا و با محدودیت یک دستگاه برای هر مشترک در نظر گرفته شده است. ارسال برای اکتبر اعلام شده و ثبت درخواست به معنای سفارش قطعی نیست.
کاربرد برای اسپیکر و تلویزیون به سازگاری وابسته است
در فهرست مهارت‌های جامعه توسعه‌دهندگان، نمونه‌هایی برای اسپیکرهای سونوس، تجهیزات گوگل Nest، اپل TV و تلویزیون‌های سامسونگ و ال‌جی دیده میشود. برای سونوس، کنترل پخش، بلندی صدا و گروه‌بندی ذکر شده است. مهارت مشترک Google Cast نیز به رسانه، تنظیم صدا و گروه‌های موجود اسپیکر مربوط میشود. قابلیت هر مدل باید در مهارت مخصوص همان دستگاه بررسی شود.
این سازگاری را نباید به تمام محصولات یک برند تعمیم داد. حتی میان دستگاه‌های یک خانواده، نسل محصول و امکانات نرم‌افزاری میتوانند تفاوت ایجاد کند. برای مثال، فهرست پروژه درباره بعضی نمایشگرهای Nest به وابستگی قابلیت پخش به نسل دستگاه اشاره میکند. پس نام برند، بدون مشخص‌بودن مدل و عملیات پشتیبانی‌شده، پاسخ کاملی به سؤال سازگاری نمیدهد.
از نظر عملی، پشتیبانی شبکه و روش کنترل دستگاه مهم‌تر از داشتن یک اتصال بی‌سیم عمومی است. وجود بلوتوث در یک اسپیکر به‌تنهایی نشان نمیدهد که Muse میتواند آن را از طریق Home Link کنترل کند. هنگام ارزیابی یک سیستم صوتی خانگی، بهتر است علاوه بر کیفیت صدا، مدل دقیق، امکانات شبکه و شیوه کنترل آن نیز مشخص باشید.
مهارت‌های این مجموعه، اتصال‌های رسمی و تضمین‌شده برندهای سازنده محسوب نمیشوند. آن‌ها توسط جامعه توسعه‌دهندگان تهیه شده‌اند و ممکن است با تغییر نرم‌افزار تجهیزات نیاز به اصلاح داشته باشید. به همین دلیل، تجربه نهایی به عملکرد چند جزء وابسته است: دستگاه صوتی یا تصویری، رابط شبکه، مهارت مربوط و خود سرویس Muse.
برای راه‌اندازی یک گجت ساختنی چه چیزهایی لازم است؟
طبق راهنمای پروژه، هر گجت ESP32 یا لینوکسی برای متصل‌شدن به توکن SDK نیاز دارد. اتصال در اپلیکیشن Muse روی iOS یا اندروید و از بخش دستگاه‌ها انجام میشود؛ برای گجت‌های ساختنی باید ابتدا حالت توسعه‌دهنده فعال شود. نام دستگاه‌های این گروه با پیشوند MuseGadget نمایش داده میشود. این مراحل با راه‌اندازی یک وسیله مصرفی کاملاً آماده تفاوت دارند.
در مسیر ESP32، سازنده به برد مناسب، کابل USB دارای قابلیت انتقال داده، کامپیوتر و ابزار ساخت میان‌افزار نیاز دارد. قابلیت نمایش تصویر و صدا میان بردها یکسان نیست. شروع با یک کاربرد مشخص، مانند نمایش وضعیت یا گفت‌وگو با دکمه، انتخاب قطعات و عیب‌یابی را روشن‌تر میکند؛ افزودن هم‌زمان چند قابلیت، تشخیص علت مشکل را دشوارتر خواهد کرد.
مستندات، اتصال دستگاه‌های جامعه را فاقد احراز هویت سازنده معرفی میکند و توصیه دارند راه‌اندازی روی شبکه مورداعتماد انجام شود. متا همچنین تأکید کرده است که مهارت‌های جامعه ممکن است تغییر کند یا از کار بیفتند و نباید مبنای کارهای حساس مانند امنیت خانه یا وضعیت‌های اضطراری قرار گیرند.
متن‌باز بودن کد، محدودیت سرویس را حذف نمیکند
کیت‌ها و میان‌افزارهای پروژه با مجوز Apache 2.0 منتشر شده‌اند، اما دسترسی به Muse از طریق توکن SDK شرایط جداگانه‌ای دارد. در شرایط اعلام‌شده، استفاده شخصی و غیرتجاری مطرح شده و هر توکن میتواند حداکثر به 50 دستگاه مرتبط باشد. قرار دادن توکن در دستگاه‌هایی که برای فروش یا تبلیغ عرضه میشوند مجاز نیست؛ توزیع خارج از شرایط تعیین‌شده به اجازه کتبی متا نیاز دارد.
این تفاوت برای کسی که قصد ساخت محصول تجاری دارد تعیین‌کننده است: اجازه استفاده از کد، به‌تنهایی حق استفاده نامحدود از سرویس را ایجاد نمیکند. همچنین SDK و توکن‌ها به‌عنوان محصول پشتیبانی‌شده یا پلتفرم تضمین‌شده توسعه‌دهندگان معرفی نشده‌اند و ممکن است تغییر کند یا متوقف شوند. جذابیت گجت‌های Muse در امکان آزمایش ایده‌های شخصی است؛ ارزیابی یک کاربرد پایدار نیازمند توجه به همین وابستگی‌هاست.
کلام آخر
گجت‌های Muse امکان ساخت رابط‌های اختصاصی برای دستیار متا را فراهم میکند؛ از نمایشگر یادآوری تا ابزار تعامل صوتی و خانه هوشمند.
ارزش هر پروژه به سازگاری واقعی سخت‌افزار، مهارت‌های موردنیاز و شرایط دسترسی به سرویس وابسته است.
برای تجهیزات صوتی نیز بررسی مدل دقیق و امکانات شبکه، پیش از انتظار کنترل هوشمند، تصمیمی ضروری است.
پاسخگوی سوالات شما هستیم
دیدگاهی وجود ندارد!