آنچه خواهید خواند
نقش گوشی در Auracast؛ مسیر صدا را پیدا کنید
نقش گوشی در Auracast میتواند کمک به پیدا کردن و انتخاب پخش باشد، بدون اینکه خود گوشی فرستنده صدای آن پخش باشد. در این حالت، گوشی نقش Assistant یا دستیار را دارد و اطلاعات لازم را به گیرنده میرساند. یک گوشی ممکن است قابلیت فرستنده هم داشته باشد؛ اما وجود یکی، پشتیبانی از دیگری را ثابت نمیکند. برای تشخیص سازگاری، به جای نام کلی فناوری، مسیر صدا و نقش هر دستگاه را مشخص کنید.
سه نقش را روی کاغذ جدا کنید
در معماری Auracast، فرستنده پخش صوتی را ایجاد میکند، گیرنده آن را دریافت میکند و دستیار به کشف و انتخاب پخش کمک میکند. این‌ها نام نقش‌اند، نه الزاماً سه دستگاه جداگانه. مثلاً سازنده میتواند در یک محصول بیش از یک نقش را پیاده‌سازی کند؛ قابلیت واقعی همان مدل باید روشن باشد.
| نقش | کار اصلی | چیزی که به‌تنهایی ثابت نمیکند |
|---|---|---|
| فرستنده یا Transmitter | ایجاد پخش صوتی Auracast | اینکه همان دستگاه گیرنده هم هست |
| گیرنده یا Receiver | دریافت پخش Auracast | اینکه میتواند صدای خودش را پخش همگانی کند |
| دستیار یا Assistant | کمک به یافتن، انتخاب و معرفی پخش به گیرنده | اینکه صدای انتخاب‌شده از داخل گوشی عبور میکند |
پرسش دقیق این نیست که «گوشی Auracast دارد؟»؛ باید پرسید برای کاری که میخواهید انجام دهید چه نقشی فعال است. فرستادن موسیقی گوشی برای دیگران، با انتخاب صدای تلویزیونی که خودش در حال پخش Auracast است، دو مسیر متفاوت‌اند. فهرست تجهیزات را بر اساس همین تفاوت بنویسید.
وقتی گوشی فقط دستیار است
فرض کنید یک تلویزیون سازگار، صدای برنامه را به شکل Auracast پخش میکند و یک هدفون سازگار قرار است آن را دریافت کند. دستیار، پخش موجود را پیدا میکند و امکان انتخاب آن را میدهد؛ سپس اطلاعات لازم برای پیوستن را به گیرنده میرساند. مسیر اصلی صوت از فرستنده به گیرنده است، نه اینکه گوشی حتماً صدا را دریافت و دوباره به هدفون ارسال کند.
Bluetooth SIG در راهنمای طراحی دستیار، خودِ این نقش را فاقد وظیفه ارسال، دریافت یا پخش صوت معرفی میکند. این توضیح درباره نقش دستیار است؛ به این معنی نیست که سخت‌افزار گوشی هیچ قابلیت صوتی دیگری ندارد. اگر همان گوشی نقش دیگری هم دارد، باید آن قابلیت را جداگانه در نظر گرفت.
وقتی قرار است صدای خود گوشی را به اشتراک بگذارید
اگر میخواهید موسیقی در حال پخش روی گوشی را برای گیرنده‌های دیگر بفرستید، به قابلیت فرستنده Auracast روی همان گوشی یا یک مسیر فرستنده سازگار نیاز دارید. وجود صفحه جست‌وجوی پخش‌های اطراف، به‌تنهایی نشان نمیدهد گوشی میتواند چنین پخشی را ایجاد کند. «پیدا کردن» را از «فرستادن» جدا بررسی کنید.
در مستندات محصول، دنبال توضیح روشن درباره پخش صدا از گوشی باشید؛ فقط مشاهده واژه Audio Sharing یا یک نشان مشابه کافی نیست. سازنده ممکن است این نام را برای قابلیت مشخصی به کار ببرد. مدل دقیق، ورژن نرم‌افزار و راهنمای فعال‌سازی همان قابلیت باید با دستگاه شما تطبیق داشته باشید.
آیا دستیار همیشه یک گوشی جداگانه است؟
خیر؛ سند طراحی Bluetooth SIG شکل‌های مختلفی برای دستیار توضیح میدهد، از برنامه گوشی تا کنترل یا پیاده‌سازی در محصول دیگر. بنابراین نبود گوشی جداگانه را به‌تنهایی دلیل ناممکن‌بودن دریافت ندانید. راه یافتن و انتخاب پخش میتواند به طراحی گیرنده و مجموعه تجهیزات بستگی داشته باشد.
در مقابل، وجود یک گوشی معمولی هم جای دستیار سازگار را پر نمیکند. ابتدا ببینید گیرنده شما برای انتخاب پخش چه روشی را پشتیبانی میکند. اگر راهنما برنامه یا کنترل مشخصی معرفی کرده است، همان مسیر را بررسی کنید؛ یک رابط فرضی و مشترک برای تمام برندها وجود ندارد که بتوان مراحل آن را به همه محصولات تعمیم داد.
چرا ورژن بلوتوث پاسخ کامل نیست؟
سازمان Bluetooth SIG توضیح میدهد که Auracast به قابلیت‌های مشخصی از هسته بلوتوث و پروفایل‌های مربوط نیاز دارد. از دید مصرف‌کننده، نتیجه مهم این است: صرف درج یک شماره ورژن بلوتوث، نقش فرستنده، گیرنده یا دستیار را برای یک محصول تأیید نمیکند. باید پشتیبانی صریح از قابلیت موردنظر را در مستندات همان مدل پیدا کنید.
به همین ترتیب، پشتیبانی کلی از LE Audio را با فعال‌بودن Auracast یکی ندانید؛ Auracast یک قابلیت اختیاری است. وعده به‌روزرسانی نیز با قابلیت فعال امروز فرق دارد. تا وقتی راهنمای سازنده وضعیت ورژن نصب‌شده را روشن نکرده، درباره دریافت یا ارسال واقعی آن محصول حکم قطعی ندهید.
برگه بررسی سازگاری را چگونه پر کنیم؟
ابتدا یک جمله بنویسید: «میخواهم صدای این منبع را با این گیرنده بشنوم.» بعد سه خانه بسازید: فرستنده، گیرنده و روش انتخاب پخش. در هر خانه، نام مدل و مدرک پشتیبانی همان نقش را ثبت کنید. اگر یک دستگاه دو کار انجام میدهد، نامش میتواند در دو خانه تکرار شود؛ نقش‌ها را ادغام نکنید.
برای نمونه تلویزیون، بنویسید چه دستگاهی پخش را ایجاد میکند، کدام هدفون آن را دریافت میکند و انتخاب برنامه از کجا انجام میشود. اگر هنوز فقط میدانید گوشی یک فهرست Auracast نشان میدهد، وضعیت فرستندگی گوشی را «تأیید نشده» نگه دارید. این خانه خالی، پرسش دقیق شما از پشتیبانی خواهد بود.
سپس بررسی کنید پخش باز است یا کد دسترسی میخواهد و روش دریافت کد چگونه توضیح داده شده است. Auracast میتواند پخش رمزگذاری‌شده یا باز داشته باشد؛ دیدن نام پخش به معنی داشتن اجازه یا اطلاعات کامل برای پیوستن نیست. مسیر دسترسی را از راهنمای دستگاه یا مسئول همان پخش بگیرید.
پخش گروهی و استریو را در جای درست بررسی کنید
اینکه چند گیرنده یک پخش را دریافت کند، به‌تنهایی پاسخ نمیدهد دو اسپیکر شما چگونه کانال چپ و راست را پخش خواهند کرد. نقش انتقال، یک پرسش است و نحوه تخصیص و پخش کانال‌ها پرسش دیگر. برای ساخت متصل استریو، دستور و سازگاری همان ترکیب محصولات را جدا بررسی کنید.
همچنین اتصال چندنقطه‌ای هدفون به گوشی و لپ‌تاپ را با این معماری یکی ندانید. در برگه سازگاری ابتدا هدف را مشخص کنید: جابه‌جایی میان دو منبع، دریافت یک پخش عمومی یا اشتراک صدای یک منبع با چند گیرنده. نام مشترک بلوتوث، این نیازهای متفاوت را به یک قابلیت تبدیل نمیکند.
پرسش درست، پاسخ روشن‌تری میگیرد
به جای پرسیدن «چرا Auracast کار نمیکند؟» بنویسید کدام دستگاه باید فرستنده باشد، کدام گیرنده است و چه وسیله‌ای پخش را انتخاب میکند. نام مدل‌ها، ورژن‌های نصب‌شده و مرحله‌ای را که در آن متوقف میشوید هم اضافه کنید. این اطلاعات تشخیص کمبود قابلیت را از مشکل انتخاب یا دسترسی جدا میکند.
قاعده کاربردی این است که نقش گوشی را از کاری که انجام میدهد بشناسید، نه از حضورش کنار هدفون. گوشی دستیار الزاماً منبع صدا نیست و گوشی فرستنده نیز صرفاً با دیدن یک نشان عمومی تأیید نمیشود. مسیر صوت و مسیر کنترل را جدا بنویسید، سپس سازگاری هر بخش را با مستندات محصول ببندید.
پاسخگوی سوالات شما هستیم
دیدگاهی وجود ندارد!