آنچه خواهید خواند
مقایسه هدفون باورز اند ویلکینز Px8 S2 با سنهایزر HDB 630
در این مقاله به مقایسه هدفون باورز اند ویلکینز Px8 S2 با سنهایزر HDB 630 و بررسی تخصصی این دو مدل میپردازیم. ورژن اولیه Px8 از Bowers & Wilkins محصولی دوستداشتنی بود، اما مدل جدید هدفون باورز اند ویلکینز Px8 S2 جایگاه خود را تثبیت کرده است. این هدفون گرانتر از HDB 630 سنهایزر است، اما توانسته جایگزین هدفون سنهایزر مدل MOMENTUM 4 Wireless در لیست پخش دائمی شود. سؤال این نیست که آیا هدفون باورز اند ویلکینز بهتر است یا نه؛ سؤال این است که آیا این اختلاف قیمت، عملکردی آنچنان برتر ارائه میدهد که ارزشش را داشته باشد یا خیر.
برداشتهای اولیه
موسیقی ایندی راک گروه Built to Spill در سی ثانیه اول به این سؤال پاسخ میدهد. از طریق Px8 S2، آهنگ «When I’m Blind» شنونده را مجذوب خود کرده و مستقیماً با او ارتباط برقرار میکند. اما در HDB 630 چطور؟ همان آهنگ، همان منبع، اما این بار موسیقی فاصلهای مؤدبانه را حفظ میکند.
هدفون سنهایزر گیتارنوازی داگ مارش را با دقت فنی ارائه میدهد، اما هدفون باورز اند ویلکینز به شما احساسی میدهد که چرا این قطعه اهمیت دارد. این تفاوت اساسی بین این دو است: یکی موسیقی را مشاهده میکند، دیگری اصرار دارد که آن را تجربه کنید. آهنگ «This Year» از گروه The Mountain Goats این موضوع را بهتر نشان میدهد؛ خوشبینیِ آمیخته با استیصالِ جان دارنیل در Px8 S2 تأثیرگذارتر است، در حالی که HDB 630 صرفاً آن را ثبت میکند.
سختافزار و توان خروجی
سختافزار بخشی از این تفاوت را توضیح میدهد. درایورهای 40 میلیمتری کربنی Bowers & Wilkins با زاویه داخل هر کاپ گوش قرار گرفتهاند و توسط یک آمپلیفایر اختصاصی تغذیه میشوند؛ این هدفونها مانند بسیاری از مدلهای بلوتوثی بر پایه یک چیپ یکپارچه (system-on-chip) کار نمیکند.
یکی از نتایج این طراحی، حجم صدای بسیار بیشتر نسبت به هدفون سنهایزر است که در ضبطهای کمصدا تقریباً نفس کم میآورد. آهنگ «Red Army Blues» از The Waterboys را با مسترینگ ضعیف سال 1984 امتحان کنید تا ببینید HDB 630 تقریباً تسلیم میشود. اما Px8 S2 با ماکرو-داینامیکهای پرانرژیتر و حجم صدای اضافه، آن را زنده میکند، بدون اینکه آن لایه مهآلود صدا را که در Momentum 4 سنهایزر وجود دارد، ایجاد کند. صدای خواننده و ساکسیفون در Px8 S2 با وضوح و انرژی بیشتری شنیده میشود.
عمر باتری و راحتی
به مسئلهٔ اصلی بپردازیم: عمر باتری. سنهایزر برای HDB 630 عمر باتری 60 ساعته اعلام میکند. باورز اند ویلکینز تنها به نصف این مقدار دست مییابد. برای سفرهای هوایی طولانی، هر دو هدفون کل مسیر را با شارژ اضافه طی میکنند. با این حال، اگر از آن دسته افرادی هستید که هدفون خود را بهجای هفتگی، ماهانه شارژ میکنند، سنهایزر در این بخش برنده قاطع است.
از نظر وزن، با 310 گرم برای Px8 S2 و 311 گرم برای HDB 630، تفاوتی وجود ندارد. اما راحتی داستان متفاوتی دارد. نیروی گیرهای (clamping force) در Px8 S2 بیشتر است که پس از چند ساعت باعث ایجاد یک نقطه فشار روی سر میشود. در مقابل، HDB 630 را میتوان برای یک روز کاری کامل بدون هیچ مشکلی استفاده کرد. اما نکته جالب اینجاست که پدهای گوش باورز اند ویلکینز خنکتر هستند و در هوای گرم کمتر باعث تعریق میشوند. باید بین فشار و تعریق یکی را انتخاب کرد.
کیفیت ساخت
در زمینه کیفیت ساخت، نیازی به مصالحه نیست. بازوهای فلزی و پرداخت لوکس Px8 S2 کاملاً متناسب است. اما ساختار پلاستیکی HDB 630 کمتر از ارزش خود به نظر میرسد. هر دو هدفون در چین ساخته شدهاند، اما کیفیت ساخت و پرداخت نهایی به وضوح به نفع شرکت بریتانیایی است. شما برای مواد اولیه مرغوب هزینه میکنید و این تفاوت کاملاً مشهود است.
ویژگیها و عملکرد
کیفیت تماس تلفنی در هر دو هدفون کاملاً قابل قبول است و هیچ شکایتی از طرف مقابل دریافت نمیشود. این عملکرد در هدفون باورز اند ویلکینز حاصل کار هشت میکروفون است: دو میکروفون برای نظارت بر خروجی درایور، چهار میکروفون برای نویز کنسلینگ محیط و دو میکروفون برای مکالمه.
دکمههای فیزیکی کلیکی باورز اند ویلکینز که در پشت هر کاپ گوش قرار دارند، به مراتب بهتر از ژستهای لمسی سنهایزر هستند که گاهی اوقات دقیق عمل نمیکند. همچنین برای اطمینان از خاموش شدن Px8 S2 نیازی به گوش دادن به صدای هشدار نیست؛ یک فشار ساده کافی است. قابلیت توقف خودکار موسیقی با برداشتن هدفون نیز در Px8 S2 قابلاطمینانتر عمل میکند، در حالی که سنهایزر گاهی اوقات این تغییر را تشخیص نمیدهد.
در بخش اپلیکیشن، وضعیت کاملاً برعکس است. در حالی که باورز اند ویلکینز به محصول فیزیکی خود توجه زیادی کرده، اپلیکیشن Music آن به طرز عجیبی ابتدایی است: ANC فقط حالت روشن یا خاموش دارد و اکولایزر گرافیکی پنج بانده آن شبیه به نرمافزارهای سال 2010 است. در مقابل، اکولایزر پارامتریک سنهایزر امکانات بسیار مفیدی برای تنظیم صدا ارائه میدهد. اما همانطور که یکی از کاربران اشاره کرده: اگر هدفون شما برای خوب به نظر رسیدن به اکولایزر گسترده نیاز دارد، هدفون اشتباهی خریدهاید. Px8 S2 به حداقل تنظیمات نیاز دارد، در حالی که HDB 630 شما را به این کار دعوت میکند.
اتصالات و کدکها
هر دو هدفون از کدک aptX Adaptive (با اتلاف) برای گوشیهای اندرویدی پشتیبانی میکنند، اما Px8 S2 کدک aptX Lossless را نیز به مجموعه خود اضافه کرده است؛ البته اگر سختافزار لازم برای بهرهبرداری از آن را داشته باشید، مانند گوشیهای سونی و ایسوس یا دانگلهای مخصوص. کاربران آیفون فقط به کدک AAC دسترسی دارند. اما نباید در جزئیات فنی گم شد: تأثیر درایورها، آمپلیفایر و ساختار کاپ گوش بر آنچه میشنویم بسیار بیشتر از کدکهاست.
با این حال، هنگام استفاده از aptX کلاسیک در یک گوشی سامسونگ، هوا و تفکیک لایههای صدا در مقایسه با اتصال AAC آیفون بهتر است. aptX Lossless نیز جزئیات بیشتری اضافه میکند و تجربه را به سطح گوش دادن با کابل USB نزدیک میکند. بله، هر دو هدفون حالت USB DAC را نیز ارائه میدهند. در طول دو ماه گذشته، ارائه قدرتمندتر Px8 S2 ثابت کرده که با محدودیتهای بلوتوث سازگارتر است. ترکیب حضور، قدرت و غنای تُنال آن، کاستیهای AAC را بهتر از رویکرد شفافتر HDB 630 میپوشاند.
کیفیت صدا
آهنگ «Aquarius» از Boards of Canada تفاوتهای صوتی را به خوبی نشان میدهد. در Px8 S2، خطوط سینتیسایزر آنالوگ و نمونههای صوتی با حضور و دقتی بالا ارائه میشوند؛ نه یک تحلیل خشک و بیروح مانند HDB 630، بلکه چیزی هدفمندتر. بیس با ضربهای مناسب و بافت دستنخورده فرود میآید و از حجم اضافی و گاهی آویزان بیس در سنهایزر Momentum 4 جلوگیری میکند.
در مقایسه، HDB 630 صدایی خنکتر و مشاهدهگرانهتر دارد. هیچکدام از این رویکردها اشتباه نیست، اما یکی شما را به جلو متمایل میکند و دیگری اجازه میدهد به عقب تکیه دهید. این مقایسه با آهنگ «Treading Earth» از Om Unit جالبتر میشود. برخی ممکن است فرکانسهای پایین Px8 S2 را در این آهنگ کمی اغراقشده بدانند.
به نظر میرسد Bowers & Wilkins سعی کرده با افزودن انرژی بیشتر، مصرفکننده متوسط را راضی کند، اما در برخی قطعات با بیس سنگین، کمی زیادهروی کرده است. از نظر بافت و وضوح بیس، Px8 S2 یک پله بالاتر از HDB 630 و چندین پله بالاتر از Momentum 4 قرار میگیرد. آهنگ «Downtown» از Destroyer یکی دیگر از نقاط قوت Px8 S2 را به نمایش میگذارد: داینامیک. جزئیات کوچکتر آهنگ با انرژی بیشتری نسبت به HDB 630 ظاهر و ناپدید میشوند، بهویژه زمانی که ANC خاموش است.
نتیجهگیری نهایی
میتوان نتیجه را اینگونه خلاصه کرد: آلمانیها یک قهوه دمیِ سیاه به ما میدهند؛ دانههای باکیفیت که بهدرستی عصارهگیری شده و آماده افزودن شیر و شکر از طریق اکولایزر پارامتریک است. اما بریتانیاییها؟ محصول آنها یک اسپرسو دوبل است که با دانههای اعلا، آسیاب بهینه و دمای عالی تهیه شده است؛ از قبل طعمدار شده و فقط به حداقل تنظیمات نیاز دارد. Px8 S2 بینقص نیست. انرژی فرکانسهای بالای آن ممکن است برای برخی شنوندگان موسیقی راک دهه 80 خستهکننده باشد. ضربه بیس آن شاید برای طرفداران سبک Trap بیش از حد باشد. عمر باتری کوتاهتر ممکن است برای مسافران دائمی مشکلساز شود و قیمت آن سؤالات جدی در مورد ارزش خرید ایجاد میکند.
اما برای کسانی که درگیری موسیقایی را بر دقت فنی ترجیح میدهند، این اختلاف قیمت، وضوحی با شدت تُنال بیشتر را به ارمغان میآورد که HDB 630 قادر به ارائه آن نیست. نسل دوم Px8 هیجان را بدون خستگی به ما هدیه میدهد. نباید فراموش کرد که Px8 S2 پروفایل بصری باریکتری دارد که برای کسانی که نمیخواهند در مکانهای عمومی ظاهری بزرگ و نامتعارف داشته باشید، حیاتی است.
این ویژگی بر اندازه کیف حمل نیز تأثیر میگذارد که کوچکتر از کیف HDB 630 است. در نهایت، دلیل اصلی برتری این هدفون این است که وقتی آهنگی مانند «Lifeworld» از Oneohtrix Point Never پخش میشود، شما را وادار میکند هر کاری که انجام میدهید متوقف کرده و واقعاً گوش دهید. در مقابل، HDB 630 به شما اجازه میدهد در حین پخش همان آهنگ به کار خود ادامه دهید. هر دو رویکرد ارزشمند هستند، اما تنها یکی از آنها باعث میشود موسیقی اهمیت بیشتری پیدا کند.
پاسخگوی سوالات شما هستیم
دیدگاهی وجود ندارد!