آنچه خواهید خواند
ساعت هوشمند جایگزین گوشی، و بازتعریف مفهوم تلفن در دنیای مدرن
ساعت هوشمند جایگزین گوشی میشود؟ ساعت هوشمند با قابلیت مکالمه، تعریف سنتی «تلفن» را به چالش کشیده است. دیگر بر کسی پوشیده نیست که دستگاههایی که امروز «تلفن» مینامیم، عمدتاً برای برقراری تماس تلفنی استفاده نمیشوند.
با خرید یک ساعت هوشمند که میتواند تماس برقرار کند، این سؤال مطرح میشود که آیا این گجت پوشیدنی نیز نوعی تلفن محسوب نمیشود؟
تلفنهای مدرن شباهتی به ورژنهای اولیه ندارند
زبان مفهومی پویاست. در گذشته وقتی کلمه «تلفن» را به کار میبردیم، منظورمان دستگاهی بود که فقط برای برقراری تماس استفاده میشد. اینها دستگاههایی کاملاً مکانیکی بودند که با چرخاندن یک صفحه شمارهگیر، تماس روی یک خط فیزیکی برقرار میشد که حتی در ابتدا خصوصی هم نبود و دیگران میتوانستند مکالمات را بشنوند. با گذشت زمان، تلفنهای چرخشی جای خود را به تلفنهای دکمهای دادند، اما این دستگاهها همچنان به دیوار متصل بودند.
بهتدریج، سیم اتصالدهنده گوشی به پایه حذف شد و تلفنهای بیسیم به کاربران اجازه دادند در محدوده خانه آزادانه حرکت کند. سپس، تلفنهای همراه یا موبایل، پایه را به کلی حذف کردند و دستگاهی به وجود آمد که میشد آن را بیرون از خانه و همیشه همراه خود داشت. تلفنهای همراه دیگر فقط برای تماس نبودند؛ این دستگاهها قابلیت ارسال پیامک را نیز داشتند و برای نسل جدید، پیامک جایگزین تماس بهعنوان کاربرد اصلی تلفن شد.
ساعت هوشمند؛ دستگاهی برای برقراری و دریافت تماس
گوشیهای هوشمند این فاصله را بیشتر کردند. اکنون تلفنها اپلیکیشنها را اجرا میکنند. از آنها برای وبگردی، مسیریابی، بازی، کتاب خواندن و تماشای ویدیوهای کوتاه استفاده میشود. تا جایی که وقتی کسی ناگهان تماس میگیرد و مجبور میشویم از تلفن خود بهعنوان «تلفن» استفاده کنیم، ناراحت میشویم. حتی اگر کسی پیام صوتی بگذارد، بیشتر عصبانی میشویم، چون باید زحمت به خاطر آوردن روش چک کردن صندوق صوتی را به خود بدهیم. حالا دیگر کلمه «تلفن» چه معنایی دارد؟
یک تعریف نسبتاً جامع برای تلفن این است: «ابزاری که بهعنوان بخشی از یک سیستم تلفنی استفاده میشود و معمولاً شامل یک گوشی با میکروفون فرستنده و یک صفحه شمارهگیر یا مجموعهای از دکمههای شمارهدار است که از طریق آن میتوان با ابزار دیگری از همان نوع ارتباط برقرار کرد.» اما این تعریف دیگر فقط مختص یک گوشی هوشمند نیست و اکنون دستگاهی که روی مچ دست بسته میشود را نیز در بر میگیرد.
با ارتقا از یک ساعت هوشمند وایفای به یک مدل LTE، تجربه کاربری متحول میشود. ساعت دیگر برای دریافت تماس یا پیامک نیازی به نزدیکی به گوشی ندارد. در واقع، حتی لازم نیست گوشی هوشمند روشن باشد. میتوان گوشی را در خانه گذاشت و فقط با ساعت به فروشگاه رفت، بدون اینکه قابلیت تماس با خانواده برای چک کردن لیست خرید از دست برود.
هنگام مکالمه با ساعت، میتوان از اسپیکر یا هدفونهای بلوتوثی استفاده کرد. البته اگر هدفون در دسترس نباشد، راهی برای مکالمه خصوصی وجود ندارد. این یک نقطه ضعف جزئی است، زیرا بسیاری از کاربران حتی هنگام استفاده از گوشی نیز هدفون را ترجیح میدهند و نگه داشتن گوشی کنار گوش را آخرین راهحل میدانند. در واقع، روش استفاده از ساعت برای مکالمه تفاوت چندانی با روش استفاده از گوشی ندارد.
چه چیزی یک تلفن را «تلفن» میکند؟
شاید نسلهای آینده دیگر ارتباطی بین تلفن و تماس برقرار نکنند. برای آنها، تلفنها دستگاههایی برای گوش دادن به پادکست و موسیقی، چک کردن آبوهوا و مدیریت برنامههای روزانه هستند. از آنها برای تنظیم تایمر هنگام دم کردن چای استفاده میشود. یک ساعت هوشمند به همان اندازه یک تلفن در انجام این وظایف توانمند است. بزرگترین تفاوت دیگر به تماس صوتی مربوط نمیشود، بلکه به اندازهٔ صفحه نمایش بازمیگردد.
ساعتها برای وبگردی یا تماشای ویدیوهای عمودی مناسب نیستند، اما آیا این ویژگیهاست که یک گوشی هوشمند را به «تلفن» تبدیل میکند؟ اگر اینطور باشد، هدستهای واقعیت مجازی نیز با اجرای همان اپلیکیشنها همین کارها را انجام میدهند. با سوراند شدن سیستمعامل اندروید در بسیاری از صفحهنمایشها، مرز بین دستگاهها روزبهروز کمرنگتر میشود.
یک ساعت هوشمند پیشرفته و یک گوشی پرچمدار، هر دو قابلیت برقراری تماس تلفنی و ارسال پیامک را دارند. شاید هنوز به یکدیگر متصل باشید، اما دیگر این حس وجود ندارد که کاربر فقط یک تلفن دارد. اگر گوشی در خانه بماند اما کاربر به خانوادهاش بگوید که در صورت نیاز یک «تلفن» همراه خود دارد، دروغ نگفته است.
پاسخگوی سوالات شما هستیم
دیدگاهی وجود ندارد!